كه كفاره ساقط مىشود اگرچه مرتكب گناه شده است و در صورتى كه فعل مزبور را از روى فراموشى يا جهل بمسئله انجام داده و قبل از غروب آفتاب به آن مطلع نشده حكمى بر او نبوده و كفاره ساقط مىباشد ولى اگر قبل از غروب بمسئله عالم شود حتى الامكان لازم است خود را به عرفات برساند و در صورت مسامحه و اخلال به آن حكمش همچون عامد و كفاره بعهده‌اش ثابت مىگردد . ناگفته نماند كه در تمام اين فروعات بازگشتن بعد از مغرب اثرى ندارد . قوله : اوجب فيها : ضمير به [ ثمانية عشر يوما ] راجع است . قوله : هنا : يعنى در مبحث حج . قوله : و جعلها فى الصوم : ضمير به متابعت راجع بوده و مقصود از [ الصوم ] مبحث صوم است . قوله : احوط : منظور احتياط واجب است . قوله : سقوطها : ضمير به [ بدنه ] راجع است . قوله : فان اخل به : ضمير در [ اخل ] به مفيض از عرفه قبل از غروب راجع بوده و در [ به ] به عود عائد مىباشد . قوله : فهو عامد : يعنى از نظر حكم گناه و كفاره مانند عامد است . قوله : فلا اثر له : ضمير در [ له ] به عود راجع است و مقصود اين است كه كفاره باقى است و از اين نظر برگشتن بعد از غروب اثرى ندارد .